การบรรลุมรรคผลเมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสไวยากรณภาษิตนี้อยู่ จิตของภิกษุ ๑๐๐๐ รูปนั้น พ้นแล้วจากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น. กล่าวคือ ผู้ที่กำลังฟังพระพุทธองค์ทรงสอนอยู่นั้น เกิดความเบื่อหน่าย เมื่อเบื่อหน่ายก็สิ้นกำหนัด ต่อมาก็สิ้นอาสวะ และบุคคลเหล่านั้นก็จะรู้ว่าจิตพ้นแล้ว ก็คือ บรรลุมรรคผลนิพพานแล้ว